Irak

W granicach nieistniejacego państwa, czyli wypad do irackiego Kurdystanu

Niewiele osób zdaje sobie sprawę z turystycznych możliwości Iraku. Wiekszość kraju oczywiście pogrążona jest w kryzysie, a konflikt pomiędzy wiekszością szyicką a sunnitami nie wydaje się szybko skończyć. Działa tu prosta reguła bicia tego, kto jest inny. Czyli inne wyznania mają jeszcze gorzej a miasta takie jak Mosul czy Bagdad królują w rankingach najniebezpieczniejszych dla chrześcijan miejsc świata. Jest jednak w Iraku region stabliny, w którym nie musimy się bać o każdy nasz krok. Gdzie ludzie jeżdzą drogimi samochodami, i co krok widać powstające kolejne budowle. Gdzie nie trzeba się martwić o jedzenie, bo ludzie są tak przyjaźni, że ciągle zapraszają na wspólny posiłek. Gdzie nikt nie będzie robił problemów z powodu namiotu rozstawionego w parku. Gdzie autostop działa tak dobrze, że samochody zatrzymują się zanim zdąrzy się wyciągnać rękę.

Do Irackiego Kurdystanu wjechaliśmy od strony Turcji, przez małe brudne miasteczko, ponoć o ponurej reputacji Silopi. Nie obyło się bez małych problemów. Najpierw samochód, który zatrzymaliśmy okazał się ukrytą taksówką, i musieliśmy gościowi zapłacić. Potem okazało się, że granicę można przekroczyć tylko samochodem. Na szczęście personel granicy pomogł nam złapać stopa.

Cytadela Erbilu.
Fot. Roman Husarski

Polscy obywatele dostają darmową wizę na 15 dni. Procedura trwała mniej niż dziesięć minut w przyjaznej atmosferze.

To, co uderza jeszcze na granicy to wielokilometowa kolejka tirów – cystern. Kurdystan zarabia przede wszystkim na ropie. Tirowcy i tak mogą się cieszyć, że spędzą na granicy tylko dwa dni. Do niedawna stali tydzień.

Po stronie Kurdystanu, widok się zmienia. Wszystko sprawia dość pozytywne wrażenie. Budynki odnowione, mało ludzi, dookoła piękna przyroda. I oczywiście mnóstwo tirów.

Na targu.
Fot. Roman Husarski

W nieistniejacym kraju spędziliśmy tydzień. Odwiedziliśmy miasteczko Jazydow – zamkniętej ,cierpiącej od wieków prześladowania religii. W górskim miasteczku Duchok świętowaliśmy wraz z kurdyjskimi rodzinami Ramadan. Z kolei w Erbilu (ewentualnie Arbil, Irbil czy z kurdyjskiego Hawler) włóczyliśmy się zarówno po fascynującej starożytnej cytadeli, jak i po nowoczesnych, bardzo europejskich dzielnicach. Największym plusem w Kurdystanie są ludzie. Bardzo gościnni i zaciekawieni nielicznymi turystami, którzy odwiedzają region. To też chyba pierwsze takie miejsce, gdzie zamiast próby wyciągnięcia z turysty pieniędzy, Kurdowie je turystom… rozdają. Wielokrotnie gdy łapaliśmy autostop, czy gdy mieszkaliśmy w namiocie, oferowano nam pieniądze. Staraliśmy się odmawiać, ale ci ludzie w taki dziwny sposób chcieli nam pokazać swoją gościnność. Jedna sytuacja wygladała tak:

– Witam. Czemu mieszkacie w namiocie a nie w hotelu? Nie macie pieniędzy hehe wiecie ja mam dwie żony i dziesięć dzieciaków. Tak tak, jestem bogatym człowiekiem, mieszkam w Australii, ale mam domek letniskowy w Kurdystanie. Duży domek hehe. No dobra ile chcecie- 5 tysięcy? Dziesięć (ok.40zł)? Macie, zjedzcie coś sobie.
A zresztą zaraz powiem żonie, to przywiezie coś wam z posesji.

I po chwili faktycznie przywieźli nam całe talerze jedzenia :D.

Nawet mieszkańcy Kurdysatnu uważają, że podatki są za niskie. Widać po samochodach!
Fot. Roman Husarski

Dodatkowo poziom angielskiego jest najwyższy w regionie (Wojtek też nawijał z ludźmi po arabsku), więc nie mieliśmy problemów z dogadaniem się.

Turysta nie musi też bać się, że przez przypadek wjedzie tam gdzie nie trzeba. Kraj jest pocięty licznymi checkpointami (może nie aż tak jak w Somalilandzie, ale jednak), i nikt nas do Iraku nie wpuści, bo potrzeba osobnej wizy. Wyrobienie jej dla turysty graniczy z cudem, ale ponoć jakiemuś Polakowi się udało. Po dwóch latach usilnych starań.

Generalnie Kurdystan to miejsce warte odwiedzenia, wciąż z tych trochę „poza utartym szlakiem” ,gdzie ludzie naprawdę interesują się turystami i są bardzo gościnni. Na niepodległość nie ma co jednak liczyć. Pomimo, że Kurdystan posiada wszystkie potrzebne państwu struktury (jedynie walutę dzieli z Irakiem), ekonomicznie jest bardzo zależny od Iraku. Za dużo obie strony czerpią z handlu pomiędzy sobą (ropa), by pozwolić sobie na konflikt. Rownież pełnej niezależności przeciwdziałają inne sąsiednie kraje (Turcja, Iran, Syria), posiadające mniejszość kurdyjską. Dzis 25 milonów Kurdów to najwiekszy na ziemi naród bez własnego państwa. Istnieje niewielka szansa na nowy kurdyjski autonomiczny twór w targanej wojenną zawieruchą Syrii. Nikt jednak nie wie, co z tego chaosu powstanie.

8 myśli na temat “W granicach nieistniejacego państwa, czyli wypad do irackiego Kurdystanu”

  1. „Do Irackiego Kurdystanu wjechaliśmy od strony …”,
    ” nikt nas do części irackiej nie wpuści, bo potrzeba osobnej wizy. ” ?!
    to gdzie wy byliście w takim razie, helooooł 🙂

    1. W Irackim Kurdystanie :).
      Kurdystan ma swoje granice i swoją wizę. Choć formalnie należy do Iraku, działa właściwie jak osobne państwo. By odwiedzić Bagdad potrzebujemy już wizy irackiej, bez której nie przekroczymy granicy.
      Kurdystan istnieje też w Syrii, Turcji i Iranie, ale nie posiada tam autonomii.

      1. wiem:P więc zamiast „nikt nas do części irackiej nie wpuści” powinno być „nikt nas do Iraku nie wpuści”, „część iracka” sugeruje po prostu iracką część Kurdystanu:)

    1. Naprawdę 🙂
      Dostajesz pozwolenie na 15 dni, moim zdaniem to wystarczająco długo, ale jakbyś chciał dłużej to musisz udać się do Directorate of Residencee w Erbilu lub Sulamaniyah. Przedłużenie pobytu kosztuje ok. 20$, ale proces może być bolesny.
      Na tym blogu masz krok po kroku co i jak, choć sytuacja sprzed 2 lat więc mogło się pozmieniać.
      http://www.wanderingearl.com/visiting-the-directorate-of-residence-in-kurdistan/

  2. Chyba napisałem wyraźnie ile kosztuje w tekście :).
    Pozwolenie na pobyt w Irackim Kurdystanie dostaniesz na lotnisku lub granicy. Jeżeli nie opuszczasz lotniska to niezależnie czy to Korea Północna czy Ukraina to wizy nie potrzebujesz.
    A w polskiej ambasadzie co najwyżej można wyrobić sobie wizę do Polski ;), wyżej napisałem ci gdzie dostać przedłużenie pobytu.
    Pozdrawiam!

  3. Dziekuje za odpowiedz, mam jeszcze pytanie … emm
    Ile taka wiza 15 dniowa kosztuje? I w jakiej walucie? Kupuje ja dopiero w Erbilu? mam 1 przesiadke w Turcji albo instanbulu bodajze potem do Erbilu. (nie wybralam dokladnie jakimi liniami lotniczymi polece jeszcze )z tego co wiem do tych krajow tez trzeba miec wize ale jak mam tam przesiadki to chyba nie potrzeba mi dodatkowa wiza? bede tylko tam czekala z 1h na lot….. Moj chlopak mowil, ze jest tam tez polski komsulat … Mozna tam isc sie starac o przedluzenie wizy ?

Dodaj komentarz